Pablo Escobar werd geboren in Rionegro, Colombia, op 1 december 1949, als zoon van een boer en een schooljuf. Hij groeide op in een arme en gewelddadige omgeving, waar hij getuige was van de sociale en economische ongelijkheden die zijn land teisterden. Hij begon... Read more
Pablo Escobar werd geboren in Rionegro, Colombia, op 1 december 1949, als zoon van een boer en een schooljuf. Hij groeide op in een arme en gewelddadige omgeving, waar hij getuige was van de sociale en economische ongelijkheden die zijn land teisterden. Hij begon zijn criminele carrière als kleine dief, die auto's, grafstenen en andere spullen stal, en raakte later betrokken bij de drugshandel, waar hij werkte als smokkelaar en dealer.
Hij realiseerde zich al snel de enorme winsten die konden worden behaald met cocaïne, een drug die steeds populairder werd in de Verenigde Staten en Europa. Hij sloot allianties met andere drugshandelaren en richtte het Medellín-kartel op, dat decennialang de wereldwijde cocaïnemarkt zou domineren. Hij bouwde ook een enorm imperium van eigendommen, bedrijven en bezittingen op, waaronder een luxe ranch genaamd Hacienda Nápoles, waar hij een privé-dierentuin met exotische dieren hield. Hij was getrouwd met Maria Victoria Henao, met wie hij twee kinderen had, Juan Pablo en Manuela.
Wat deed hij?
Pablo Escobar was een van de meest invloedrijke en beruchte figuren in de geschiedenis van Colombia en de wereld. Hij was betrokken bij diverse activiteiten en gebeurtenissen die een diepgaande impact hadden op de politiek, economie, cultuur en veiligheid van zijn land en daarbuiten. Enkele van de dingen die hij deed, waren:
- Hij smokkelde tot 15 ton cocaïne per dag de Verenigde Staten en andere landen binnen, waarmee hij op het hoogtepunt van zijn macht naar schatting 30 miljard dollar per jaar verdiende. Hij gebruikte verschillende methoden om zijn drugs te vervoeren, zoals vliegtuigen, boten, onderzeeërs en zelfs menselijke muilezels. Hij omkocht, bedreigde of vermoordde ook iedereen die hem probeerde tegen te houden, zoals politieagenten, rechters, politici, journalisten en concurrenten.
- Hij voerde oorlog tegen de Colombiaanse staat en samenleving, vooral nadat de regering in 1979 een uitleveringsverdrag met de Verenigde Staten had ondertekend, dat de uitlevering mogelijk maakte van Colombiaanse burgers die werden beschuldigd van druggerelateerde misdrijven. Hij richtte een paramilitaire groep op genaamd "Los Extraditables" (De Uitleverbaren), die een reeks terroristische aanslagen, moorden, ontvoeringen en bomaanslagen uitvoerde, gericht op ambtenaren, instellingen, burgers en rivaliserende kartels. Hij financierde en steunde ook verschillende guerrillagroepen, zoals de M-19 en de FARC, die vochten tegen de regering en het leger. Hij was verantwoordelijk voor de dood van ongeveer 4.000 mensen, waaronder naar schatting 200 rechters en 1.000 politieagenten.
- Hij probeerde de politiek in te gaan en legitimiteit en populariteit te verkrijgen onder het Colombiaanse volk. Hij stelde zich in 1982 kandidaat voor het Congres als lid van de Liberale Partij en won een zetel als plaatsvervangend vertegenwoordiger. Zijn politieke carrière was echter van korte duur, omdat hij werd ontmaskerd en aangeklaagd door de minister van Justitie, Rodrigo Lara Bonilla, die later werd vermoord door Escobars huurmoordenaars. Escobar probeerde ook te onderhandelen met de regering en bood aan de nationale schuld af te betalen en zich over te geven in ruil voor milde straffen en geen uitlevering voor hem en zijn medewerkers. Zijn voorstellen werden echter afgewezen of kwamen niet van de grond, omdat hij bleef misdrijven plegen en justitie ontlopen.
- Hij cultiveerde een openbaar imago van een welwillende en gulle weldoener, die de armen en gemarginaliseerde sectoren van de samenleving hielp. Hij schonk geld en bouwde scholen, ziekenhuizen, kerken, voetbalvelden en huisvestingsprojecten voor de behoeftigen, vooral in zijn geboorteplaats Medellín. Hij sponsorde ook sportteams, culturele evenementen en sociale bewegingen, en verwierf de steun en bewondering van veel Colombianen, die hem zagen als een "Robin Hood"-figuur. Hij gebruikte ook zijn rijkdom en invloed om de media, de publieke opinie en het rechtssysteem te corrumperen en manipuleren, om zichzelf af te schilderen als een slachtoffer en held en om zijn vijanden te discrediteren en ondermijnen.
Pablo Escobar's opkomst tot macht
Pablo Escobar werd zo machtig omdat hij in staat was de enorme vraag naar cocaïne in de Verenigde Staten en andere landen te benutten en een monopolie op de wereldwijde cocaïnehandel te vestigen. Hij gebruikte ook zijn rijkdom en invloed om iedereen die hem tegenstond te corrumperen, intimideren of elimineren, zoals de Colombiaanse regering, de Verenigde Staten, de rivaliserende kartels en de media. Hij probeerde ook legitimiteit en populariteit te verkrijgen onder het Colombiaanse volk door zichzelf af te beelden als een weldoener en patriot, en door aan te bieden te onderhandelen met de autoriteiten. Enkele factoren die bijdroegen aan zijn machtsopkomst waren:
- Hij had een netwerk van loyale en efficiënte medewerkers, zoals zijn neef Gustavo Gaviria, zijn broer Roberto Escobar, zijn hoofd van de beveiliging José Gonzalo Rodríguez Gacha, en zijn huurmoordenaar John Jairo Velásquez, die hem hielpen zijn drugsimperium te runnen en zijn orders uit te voeren. Hij had ook connecties met andere drugskoningen, zoals Carlos Lehder, Jorge Luis Ochoa, en Gilberto Rodríguez Orejuela, die samen met hem het Medellín-kartel vormden.
- Hij had toegang tot enorme hoeveelheden coca-pasta uit Peru, Bolivia en Ecuador, die hij in zijn laboratoria in Colombia verfijnde tot cocaïne. Hij had ook innovatieve en geavanceerde methoden om zijn drugs te vervoeren, zoals het gebruik van vliegtuigen, boten, onderzeeërs en zelfs menselijke muilezels. Hij beschikte ook over een vloot vliegtuigen en helikopters, en een privévliegveld, die hij gebruikte om detectie en onderschepping te ontwijken.
- Hij had een meedogenloze en gewelddadige strategie om met zijn vijanden om te gaan, die hij "Plata o Plomo" (zilver of lood) noemde. Hij bood omkoping of dreigementen aan iedereen die hem probeerde tegen te houden, en als ze weigerden, greep hij naar moord. Hij was verantwoordelijk voor duizenden doden, waaronder rechters, politieagenten, politici, journalisten en burgers. Hij orkestreerde ook terroristische aanslagen, zoals bomaanslagen, ontvoeringen en moorden, die chaos en angst veroorzaakten in Colombia en daarbuiten. Hij steunde en financierde ook guerrillagroepen, zoals de M-19 en de FARC, die vochten tegen de regering en het leger.
- Hij had een politieke ambitie en een openbaar imago van een welwillende en genereuze leider, die de armen en gemarginaliseerde groepen in de samenleving hielp. Hij stelde zich in 1982 verkiesbaar voor het Congres als lid van de Liberale Partij en won een zetel als plaatsvervangend vertegenwoordiger. Hij schonk ook geld en bouwde scholen, ziekenhuizen, kerken, voetbalvelden en huisvestingsprojecten voor de behoeftigen, vooral in zijn geboorteplaats Medellín. Hij sponsorde ook sportteams, culturele evenementen en sociale bewegingen, en kreeg de steun en bewondering van veel Colombianen, die hem zagen als een "Robin Hood"-figuur. Hij gebruikte ook zijn rijkdom en invloed om de media, de publieke opinie en het rechtssysteem te corrumperen en te manipuleren, om zichzelf af te schilderen als slachtoffer en held en zijn vijanden te discrediteren en ondermijnen.
De rol van de Verenigde Staten in de opkomst van Pablo Escobar
De rol van de Verenigde Staten in de opkomst van Pablo Escobar was complex en controversieel. Enerzijds waren de Verenigde Staten een van de belangrijkste markten en consumenten van Escobars cocaïne, wat hem enorme winsten en invloed opleverde. De Verenigde Staten hadden ook een geschiedenis van geheime betrokkenheid en interventie in de politiek en veiligheid van Colombia, wat soms Escobars belangen bevoordeelde of belemmerde. Anderzijds waren de Verenigde Staten ook een van de belangrijkste tegenstanders van Escobar, die zijn uitlevering nastreefden en zijn drugskartel wilden ontmantelen. De Verenigde Staten ondersteunden en trainden de Colombiaanse regering en veiligheidsdiensten, evenals Escobars rivalen, in hun pogingen hem te vangen en te doden. De Verenigde Staten legden ook sancties op en oefenden druk uit op Colombia om samen te werken en te voldoen aan hun anti-drugsbeleid.
